Bir yorum yazdım, pek beğendim…

3bebe1arada‘nın Tüp Mü? yazısından sonra ilham geldi, oraya yorum yazdım, pek beğendim, kendime de aldım yazımı…

Bu ülkede normal seyir bu şekilde. Sorarlar. “Üzerime vazife mi?” “bana ne?” demezler, sorarlar.
sanki ilk defa kendileri soruyormuş gibi ciddi sorarlar hem de.. kimselerin aklına gelmemiştir BU soru. bu sorunun acilen sorulması gerekmektedir, bu vazifeyi hakkıyla icra etmelidir ilgili kadın.
– evli misin? değil misin? niye?? okuldan birini bulamadın mı??
– ne kadardır evlisin? çocuk var mı? (evetse: kız mı erkek mi? kaç yaşında, kime benziyor, kaça gidiyor, ((çalışıyorsan : kim bakıyor)) ve devamında -başka kardeş) (hayırsa=) düşünmüyor musun? olmuyor mu?
– hamile misin? tek mi? baktırdın mı kız mı erkek mi? kaç aylık? 28 hafta ne demek, ay olarak söylesene? ne zaman doğum? aaa tüh yazık kış bebeği olacak/yaz bebeği olacak.. isim düşündün mü? niye o isim?
-ikiz? üçüz? tüp mü? değil mi? niye??
vb vb vb

– bezim bezim bezdiriyorlar, bezdiriyorsunuz.

ammaaaaa

bu ülkede, herhangi bir yere kucağında/elinde/pusette çocukla girersen, aynı kadınlar derhal yol verirler, sıra verirler, yardım ederler, icabında altını alırlar, sen işini görene kadar pışpışlarlar, sokağa kaçmasın diye elinden tutarlar, emzirmek dışında her şeyi yaparlar. teşekkür bile beklemezler. dev bir anneler komünüyüzdür.

hiç tanımadığım kadınlar zor anlarda el verdi bana, Allah razı olsun.
hiç tanımadığım kadınlara hızır gibi yetiştim zaman zaman. mesela: adet dönemi nedeniyle pantolonunun arkası berbat olan bir kadına hırkamı verdim bir kere. durakta perişan haldeydi, bir saniye duraklamadım. döndüm yürüdüm gittim.
avm tuvaletlerinde cocuklarinin ellerini yıkadım, tuvalete girsinler diye oyaladım, icabında bazılarını ben tuvalete soktum.
iki çocuğu da aynı anda ağlayıp su isterken ve eli kolu doluyken, ikisine de kendi sepetimden birer şişe su açıp verdim.
kusana ıslak mendil, ağlayana selpak uzattım.
kaç puseti merdivenden indirdim, bilmiyorum.

bu da bu madalyonun öbür yüzü.
eminim dünyada bizden başka bu kadar sorgucu, ve bizden başka bu kadar ana yüreği olan kadın yoktur.

Galiba Serdar Turgut yazmıştı: ATM’de sıra sana gelir, sıradaki Türk gelir omuzbaşına dikilir, ne işlem yaptığına bakar… Amerikada, medeni bir uzaklığı koruyarak sırasını bekler amerikalı.
Ama, sokakta yaralansan, Türkiyede seni omuzlar hastaneye yetiştirir birileri mutlaka. Amerikada, bulaşmadan etrafından dolaşırlar, dönüp bakmazlar bile…

bu yüzden affediyorum onları. çok iyi insanlar aslında. kötü niyet yok içlerinde. lütfen hoşgörü gösterin, binlerce kere cevaplamış olduğumuz aynı soruya, nezaketle bir kere daha cevap verince incilerimiz dökülmüyor.
türü çok azalan bir ırk bu…

6 Yorum

Filed under ben yazdım

6 responses to “Bir yorum yazdım, pek beğendim…

  1. cevap yazıcam ipekcim ama şu an acilll bir kahvaltı tıkınmayla meşgulüm, üç bebemleevde yalnızım çünkü. uyuyolar. benim acilen kendi kahvaltımı bitirip onlara da hazırlamam gerek. çünkü o bol soru soran, tek bir bebekte seferber olup her türlü yardıma koşan, ben hamileyken aaaa sen doğur el birliğiyle büyütürüz hiç korkma diyen gösterişçi kadınlar ordusu komşularım, üç bebeğim için yardım istedim diye, kapımın önünden bile geçmeye korktukları için. üç bebeğim zırıl zırıl kıyametleri koparırken ne oldu ayol bişeyi mi var çocukların diye kapımı bile çalmadıkları için. Bu yüzden yalnızım. ve benim artık kahvaltı yapma lüksüm yok, kahvaltı tıkınma şansım var(bazen). bu madalyonun öbür yüzü…

    (galiba cevap yazdım daha sonraya kalmadı :))

    Beğen

  2. haa bu arada, yardım istedim derken, başlarına musallat olduğumu ve onları kaçırdığımı falan sanmasın kimse. ben zaten 6 aydır annemdeyim. evime geleli 4-5 gün oldu. gelmeden önce, o çok sevdiğim beni de çok sevdikklerini düşündüğüm can ciğer kuzu sarması komşularımdan ikisini arayıp iş teklif ettim, ben nasılsa bir bakıcı tutucam, yabancı olacağına siz gelseniz sevdiğim güvendiğim insanlarsınız diye.. hepsi birer bahane uydurup sıyrıldı. hamileyken aaa hiç korkma her birimiz birini alır büyürütürüz diyenler şimdi bişeye ihtiyacın var mı diye sormaya bile gelmez oldu. bebek sayısı arttıkça o yardımsever ırkın ve işin rengi de değşiyor ipekcim malesef… Ben onca sorular sorup, çeneler yarıştırıp, bi de üstüne ayy işin çok zor şunlar gelecek başına bunlar gelecek dahaa duuuuur deyip, bi yardım edeyim demeden arkasını dönüp gidenlere boşuna çemkirmedim…

    Beğen

  3. Son olarak, aynı şeyi annemin yanına gidrken de yaşadım ben. Eskişehire bebekler 4 aylıkken gittik. buradaki bakıcımızı oraya gitmeye ikna edemeyince, eş dost akraba araya araya orada bi bakıcı ayarlamaya çalıştım. Annemin komşularının hepsini aradım. biri bana aynen şunu dedi “Ayy semacım, ne bakıcısı yaa allahaşkına, biz sana para harcatır mıyız hiç aşkolsun, biz bikaç komşu anlaştık, belli günleri bölüştük, biz gelip yardım edicez sana, sen hiç korkma…” bunu duyunca gözlerim doldu, ağladım. ne iyi insanlar, dostlar vr hayatta dedim. Sonra ne mi oldu, ben oraya gittim, o komşular birer kere bebek görmeye geldiler. o kadar. bunu bana söyleyen komşumuz 6 ay zarfında 2(iki)(two) kez geldi. sağolsun. bebeleri bi kez gören bi daha uğrayamadı. bu kadar.

    Beğen

    • insan ne sinir oluyor değil mi??
      peki sana hiç “bana mı sordun da doğurdun?” diyen çıktı mı?
      bir evvelki nesil iyice sapıtık “çamaşırın makinede, bulaşığın makinede, bizim elektrikli süpürgemiz mi vardı? bak gül gibi tek başıma beş çocuk büyüttüm , gık demedim” şeklindeler…

      teyzesevmez/komşusevmez/özetle zevzeksevmez bir insan olarak, haklisin diyorum
      şöyle bir sorguluyorum kendimi, kendi cocuklarima zor yetişiyorum, komşunun varsayımsal üçüzüne nasıl el atardım bilmem,

      çünkü şu anki durumum aynen: “ben umarım bacımdan, bacım ölür acından” şeklinde…..
      ama bir şeyler yapardım eminim. hiç olmazsa alisverisine yardım ederdim… gerçi, ne bileyim apartmanda üçüz yok ama belki şu diğer 15 dairede benden yardım uman biri de vardır belki.. NASIL bilebilirm???? dur bak,

      gururu bir yana bırak, adlı adınca iste. “Hanife bugün öğleden sonra bir saatliğine bana gelmeni rica ediyorum” gibi.
      müsaitsen filan deme. yekten çağır.
      davete icabet sünnettir. bir saatten bir şey çıkmaz. eline de yapışmaz…
      bence programı sen yap, isteyenin bir yüzü kara… vermeyen Şaban’ın da dediği gibi: eşşoğleşşek :)))

      Beğen

      • :)))))))))))))))))))) çok yaşa sen emi!.. Komşum olsaydın bebelerden birini senin eve atıp kaçabilirmişim bak bunu görüyorum, ama ne yaparsın kader! :)
        Ben ve “senden bugün bana şunu yapmanı istiyorum” gibi bir istek cümlesi? Dünyanın sonu gelir o zaman. ölüm döşeğine düşmeden kimseden bişey isteyemeyen ben mi diyeceğim öyle?
        Bebekler 3 aylıkken göz enfeksiyonundan kör olma noktasına gelmiştim, gözümü açıp bebeleri göremez olmştum da acıdan kıvrana kıvrana gidip ağlayarak çağırmıştım komşumu, ne olur bu gece bizde kalır mısın diye. Böyle durumlar haricinde sevmiyorum istemeyi ben. İstedikten sonra bi anlamı yok gibi geliyor, yani zaten benim halim ortada, 3 bebeli bi kadının yardım ihtiyacı olmaz mı, çalıp kapımı halin nedir diyemezler mi? Tamam, ben yukardaki yorumlarda o sinirle birazcık haksızlık etmişim, yardıma ihtiyacın olunca çağır diyolar demesine de, bizim konumuz, o çok meraklı, herşeye burnunu sokan insanımızın, zoru görünce burnunu kapıdan bile göstermemesi üzerineydi.
        Buraları da epey işgal ettik yalnız, ben ve bebelerim :)))

        Beğen

  4. Kızının başım üzre yeri var. oğlanlara bişey diyemem :)) kızmanyak bir anneyim ben.
    gene de ısrar ediyorum
    haber vermeni bekliyorlar onlar.
    ben de (öz anamdan isteyemeyecek kadar, kasaba minnet etmeyen) gururlu kadınımdır, çok iyi anlıyorum seni..
    ama, bu yardımı kendin için değil, benim için isteyeceksen? ister miydin??
    biz de aciz bir kuluz, atip tutarız, lakin gozumuzun onundekini goremeyecek kadar körüz.
    sen muhtaçken, ben huzur içinde otururum. halini bilmem. kinlenirsin, boşadır. GÖRMÜYORUZ sadece. BİLMİYORUZ halini. bize haksızlık etme, kendini de üzme..

    gurur, tamam bir yere kadar, ama kibir, günah.

    -ya da sallama cicim, haklısın anasını satayım, seni dar gününde zorda koyanın boynu altında kalsın-

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s