aynalarda yansimalar gibi zaman

Kursat Basar’in cok sevdigim bir cumlesi vardir:
”O günlerde ve şimdi hiç peşimi bırakmayan o derin uğultu-çocukluk çağrışımları: İki çocuk bir direğe sarılmış dönüyorlar, uzakta beyaz saçlı bir kadın oturduğu yerden onlara bakıyor. Dün: o çocukların sonsuzluk duygusuyla dolu oyunları yarın: o yaşlı kadının durgun bakışı; yaşamım"
 
Cumartesi gecesi yemekten donmusuz. Kizim uyudu, oglum kucak istiyor.Otelin balkonuna ciktik, sezlonga uzandim, oglumu da kucagima yatirdim.
Ay henuz dolunay degil ama epeyce buyuk. Denize yansiyor, yakamozlaniyor. Butun koy ayagimizin altinda. Balkonun onundeki cam agaci mis gibi kokusunu gece kokularina karistiyor. Bahce sulanmis, toprak kokusu var havada. Astigim havlularin deniz kokusu geliyor bir yandan.
Agustos gecesinin tatli serinligi var, urpertmiyor ama gunesten sizlayan tenimize cok iyi geliyor. sag taraflarda bir tatilkoyu diskosundan michael jacksonu duyuyoruz. gencler nese icinde. bir zamanlar bizim oldugumuz gibi.
oglum annesinin gogsune sokulmus, kirpikleri birbirine gecmis, misil misil uyuyor. 90 santimcik boyuyla kucagima sigan bu tatli sey, goz acip kapayana kadar 190 santim olacak ve o zamanki bu gece, henuz eve gelmemis olacak. arkadaslari ile o diskoda yine maykil’la eglenecek. ablasina goz kulak olacak, gec saatlerde sessizce otele suzulecekler, kikirdayacaklar. ana babalarini uyandirmadan yataga sizmaya calisacaklar.
ve bizim bu gunlerimizi bilemeyecekler.
 
yillaca once bir agustos gecesi, annem de balkonda beni kucaklamis uyutmus muydu kim bilir?
ya anneannem, 90’larinda alzheimerle yasamayi ogrenecegeni dusunmeden, annemi gene yorgun ama mutlu bir sekilde oksamakta miydi denize bakarken??
ya buyukannem, gencecik yasinda, uc kucuk cocugunu birakip olecegini bilmeden, yavascacik ortmus muydu pikesini anneannemin???
 
keske anilari kaydedip saklamanin bir yolu olsa, keske saklanmis anlari devretmenin,tekrar izlemenin bir yolu bulunsa..
 
 
Reklamlar

1 Yorum

Filed under Diğer

One response to “aynalarda yansimalar gibi zaman

  1. simge

    anılar hep var, ve onları kaydeden de beynimiz birtanem, baska yerlere de kaydederiz belki ama hic bir yer beynimizin icindeki yerleri kadar ölümsüz ve değerli olmayacaktır. anneannen de annen de sen de farklı anılarınız, farklı mutluluklarınızla bir yerlerde hep kayıtlı olacaksınız ve kimbilir belki 30 sene sonra bugun bunları kucagında cocuguyla, senin torununun kokusunu doya doya icine cekerek dusunen irem olacak………….

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s